Masaż misami jest jedną z najprostszych i najszybszych metod odpuszczenia, relaksu, gdyż przywraca nasze komórki w stan pierwotnego zharmonizowania. Dźwięk, który wchodzi w ciało poprzez wibracje skupia na nowo rozproszone cząsteczki w ciele, rozpuszcza wszystkie napotkane blokady i pozostawia spokój, błogość i równowagę.
Sam masaż z wykorzystaniem mis polega na ułożeniu mis na ciele w ściśle określonych miejscach i delikatne pobudzenie ich do drgań. Stosuje sie też ułożenie mis w pewnej odległości od ciała oraz ruch drgającej misy ponad ciałem. Jak wiadomo fala akustyczna oddziaływuje nie tylko na narząd słuchu, lecz również pobudza do drgań tkanki całego ciała.
Misy dźwiękowe, z ich fascynującym brzmieniem, odkryli w Nepalu i okolicy Himalajów zachodni muzycy w latach sześćdziesiątych XX wieku. Misę dźwiękową opisywano jako bogaty w tony harmoniczne dzwon, w który uderza sie od zewnątrz. Nazwano je misami tybetańskimi, aczkolwiek większość z nich nie pochodzi z Tybetu. Misy tybetańskie, dzięki swojej unikalności, wyjątkowo dobrze nadają się do masażu terapii dźwiękiem. Wsłuchanie się w dźwięk mis i wczucie sie w jego złożoność może wywoływać wrażenie
przebywania w przestrzeni kosmicznej wypełnionej sferycznymi dźwiękami. Całe ciało zostaje wprawione w ruch tą wibracją. To istotna właściwość misy tybetańskiej
Inną właściwością jest to, że słuchając jej dźwięku przenosimy się do początków swego jestestwa. Bowiem zgodnie ze wschodnimi wyobrażeniami kosmos i człowiek powstali z dźwięku. Zatem człowiek jako całość odpowiada kosmicznemu dźwiękowi. Taki kontakt ze swoim prapoczątkiem budzi uczucie głębokiego zaufania oraz prowadzi do szybkiego i głębokiego stanu odprężenia.
Oddziaływanie masażu dźwiękiem jest następujące :
- zmniejszenie ogólnej aktywności metabolicznej
- obniżenie poziomu kwasu mlekowego jako konsekwencja rozluźnienia grup mięśni
- zmniejszenie fizjologicznego pobudzenia i lęku
- zwolnienie czynności serca i obniżenie ciśnienia tętniczego
- zmniejszenie zużycia tlenu o 10-20%, co jest wskaźnikiem że organizm pracuje wówczas oszczędnie
- zwolnienie rytmu oddychania, pogłębienie oddechu a więc lepsze dotlenienie organizmu
- częstotliwość fal alfa charakteryzująca czynność mózgu zmniejsza się w porównaniu ze stanem czuwania, co poprawia jego biologiczną i psychiczną sprawność
- wysoki poziom spójności (koherencji) aktywności elektrycznej obu półkul mózgowych
- zmniejszenie pobudzenia współczulnego (odpowiedzialnego za reakcje stresowe) - następuje uspokojenie wewnętrzne
- stan błogości, który można odczuć pod wpływem relaksu związany jest ze zwiększoną produkcją endorfin. Zwiększone wytwarzanie endorfin w stanie odprężenia tłumaczy też takie efekty relaksu, jak zwalczanie ostrego i przewlekłego bólu czy zlikwidowanie stanów lękowych i depresji.